Home
Home
Het zwembad in de tuin is geen overbodige luxe voor het gezin van Ersilia en Maarten de Zeeuw. De temperatuur is zojuist de veertig graden gepasseerd. Maar daar kijkt het jonge gezin niet meer van op. Ze zijn na drie jaar helemaal thuis. Thuis op Sardinië. “We wilden aanvankelijk naar Spanje,” zegt Maarten, die op zijn twaalfde al naar Hawaï wilde om daar een surfschool te beginnen. “Maar dat was lastig. Het aanbod daar is zo groot. Wat dat betreft staat toerisme in de kinderschoenen. Een beetje wat Frankrijk een jaar of dertig geleden was. Spanje is al meer gecoverd. Daar zijn al zoveel Nederlandse bedrijven actief. Dat maakt een succesvolle start wat lastiger en daarom zijn we verder gaan kijken. Wel hebben we ons huis al eerder verkocht, om zo wat mobieler te zijn. Mocht er iets op ons pad komen, dan konden we zo vertrekken. De keuze voor Sardinië was opeens heel logisch. Niet in de laatste plaats omdat ze al bekend waren met het eiland voor de kust van Italië. Ersilia’s vader is een Sardijn, die naar is gekomen Nederland om te werken. Hierdoor was zij bekend met de taal en cultuur van het eiland. Toen er opeens een mooi hotel in het zuiden in de verkoop kwam, hoefden ze dan ook niet lang na te denken om de stap te zetten. “Zeker ook omdat de kinderen nog klein waren. Matthijs zat op de kleuterschool en Wouter was twee. Zo hoefden we het leerproces niet teveel te verstoren.” Een ideale situatie dus, ware het niet dat het hotel niet zo’n droom bleek als aanvankelijk werd gedacht. “We hadden recht op subsidie, wat een start natuurlijk vergemakkelijkt,” legt Maarten uit. “Maar één van de voorwaarden was dat wij niet volledig eigenaar zouden worden. We zouden wel de financiering overnemen, maar voor slechts tweederde eigenaar zijn. Een andere voorwaarde was dat de familie van wie het bedrijf was, erin zou blijven werken. In ons geval ging het om twee broers, met hun vrouwen. Dat is natuurlijk geen gelijkwaardige situatie en voor ons reden om ervan af te zien.” Het echtpaar zat echter niet bij de pakker neer en startte met Sarda Holiday, een bemiddelingsbureau voor accommodaties en autoverhuur. “We zijn nu voor het derde jaar bezig, maar we draaien pas voor het tweede seizoen. We kiezen zelf uit de mooie accommodaties die worden aangeboden en bemiddelen daarin. Het gebrek aan ervaring compenseerden we met onze eigen standaard. Als wij met vakantie gaan, stellen we hoge eisen aan ons verblijf. Het moet kloppen. Dus we vragen ons iedere keer weer af of wij graag op de locatie overnachten. Soms is het ineens goed, maar het komt ook voor dat we het huisje of appartement nog even aanpakken.” Het grove werk doen Ersilia en Maarten niet meer. “Schoonmaken met veertig graden is echt geen pretje,” verzucht Ersilia. “Bovendien wilden we in het begin teveel zelf doen. Gaandeweg leer je dat dit helemaal niet nodig is. En we kunnen het ons steeds beter permitteren om hogere eisen te stellen. We vinden het belangrijk om een persoonlijke service te bieden. Onze klanten zelf te ontvangen. Dat is lastig als je meerdere aankomsten op een dag hebt, daarnaast ook nog moet schoonmaken en aan de wensen van je klanten wilt voldoen. Het regelen van een mooi jacht, bijvoorbeeld. Dat doen we ook.” Voor Ersilia, die een modeachtergrond heeft, was het soms wel wennen om zich zakelijk op te stellen. “Als persoon ben ik heel begripvol, maar als zakenvrouw moet je harder zijn. Zo had een gezin van acht personen een vakantie bij ons geboekt. Ze hadden een aanbetaling gedaan, maar kwamen binnen de gestelde termijn niet over de brug met het restant. Uiteindelijk wilden ze helemaal niet meer komen en hun geld terug. Dat kan natuurlijk niet. Wij hadden de accommodatie immers al voor ze gereserveerd. Hun excuus, dat een van hen hoogzwanger was, ging ook niet op. Dat hadden ze bij de boeking al moeten weten. Heel vervelend, allemaal, maar goed, ik bleef zakelijk. Ik heb de vrouw die zwanger is haar deel terugbetaald en het andere bedrag niet geretourneerd. Maar, uiteraard kan deze familie altijd weer terugkomen en wordt het aanbetaalde deel in rekening gebracht.” Deze instelling werkt goed. Het bedrijf is zeker succesvol te noemen: “We zijn begonnen met een oude auto, een telefoon en een computer,” blikt Maarten terug. “Startkapitaal hadden we niet. Maar we wisten dat we commercieel moesten denken. Een mooie en heldere website was belangrijk. Daar ben ik intensief mee bezig geweest. Ersilia is meer van de externe contacten en het verzorgen van de accommodaties. Zo vullen we elkaar aan en dat werpt nu zijn vruchten af. Onze omzet is zeer goed te noemen en stijgt ieder jaar weer meer we denken nu na over uitbreiding.” Het stel woont in een vrijstaande woning in Uta Ca, vlakbij Cagliari. Heel toevallig is dit ook de plaats waar Ersilia’s vader vandaan komt. “Er woont hier heel veel familie en ook mijn ouders zijn zeer regelmatig over. Dankzij de connecties zijn we ook aan dit huis gekomen, maar het was geen must voor me om in dit dorp te wonen,” zegt ze. Nu, drie jaar later, is ze dolgelukkig met haar woonplaats. Het biedt veel rust, ruimte en privacy, maar binnen een paar minuten is ze in Uta Ca. “En daar ken ik iedereen,” lacht ze. “De sociale controle is hier groot. Toeristen komen hier zelden. De grote trekpleister van deze streek is natuurlijk Cagliari, de hoofdstad. Je kan de stad vergelijken met Barcelona, maar dan in het klein. Wij vinden het heerlijk om in de stad te ontbijten, zodra de jongens naar school gaan. Dan nemen we plaats op een terrasje en bestellen we koffie met een brioche. En onze kleine meid vindt dat ook heerlijk.” Ja, ook op Sardinië wist een ooievaar het jonge gezin te vinden. “Dat was een heerlijke verrassing,” zegt Ersilia, terwijl ze naar haar eenjarige dochter Emma kijkt die twijfelt tussen het slopen van een zonnebril en een mobiele telefoon. Bij het opstarten van een nieuw bedrijf in een vreemd land, lijkt het niet ideaal, een zwangerschap. “Het ging prima, hoor. Ik heb eigenlijk tot op het laatst doorgewerkt. Hier op Sardinië gaan dingen wel heel anders dan in Nederland. Je krijgt zeer regelmatig uitgebreide controles voor de baby. Dat is wel goed natuurlijk, maar dit ging om mijn derde. En mijn twee kleintjes thuis en een eigen bedrijf heb ik geen uren over om in het ziekenhuis te wachten om een routineonderzoek te ondergaan.” Ook anders zijn de regelingen waar iedere ouder profijt van heeft. “Nou ja, werkende ouders. Wij ontvangen per maand kinderbijslag. Dit is wel iets meer dan in Nederland, maar je dient wel een baan te hebben. Dit om te voorkomen dat werkloze ouders maar kinderen blijven krijgen. Ook krijgen we jaarlijks een flinke premie van een paar duizend euro, tot Matthijs 18 is. Dit om het krijgen van kinderen te stimuleren. Onder de werkenden dan,” lacht Ersilia. In Nederland zijn deze bedragen al heerlijk, laat staan op Sardinië. Het mooie huis waar het gezin woont, kost slechts €400 per maand. Hiervoor hebben ze een grote tuin, met allerlei gewassen als appels, perziken, nectarines, amandelen en druiven. Het gezin leeft veel buiten, in hun geliefde tuin. Toch was het ook deze tuin die zorgde voor de grootste schrik van Ersilia. “Hoe de brand begonnen is, weten we niet precies. Waarschijnlijk door een brandende sigaret. In deze droogte, wil dat wel branden. Binnen een paar minuten stonden de druiven in vuur en vlam, tot een meter afstand van ons huis. Ik was natuurlijk in paniek en Maarten was niet thuis. Ik belde mijn vader, die de situatie onderschatte. En ook de brandweer kwam pas na een tijdje. Gelukkig zijn wij en het huis en ongeschonden vanaf gekomen, maar met name onze oudste heeft er wel last van gehad. In totaal is 5000m2 grond verwoest.” Ondanks de nare ervaring, wonen ze er met plezier. Nog wel, tenminste. “Op hemelsbreed drie kilometer van ons huis konden we een lap grond van 31.000m2 kopen voor een zeer geschikt bedrag. Het is een prachtige locatie, vlakbij de bergen en een stuwmeer. Deze kans wilden we niet voorbij laten gaan. We laten een zelfontworpen huis bouwen en we plaatsen ook drie houten chalets die we verhuren als B&B, met gebruik van zwembad. Te zijner tijd zullen we ook een kleine camping realiseren. We denken dat het een groot succes zal worden onder wandelaars en mensen die gaan voor een mix tussen de drukte van de stad en het platteland, op slechts een kwartier van Cagliari. Voorlopig blijft SardaHoliday het belangrijkst, maar dit is leuk voor erbij.” Een eigen huis laten bouwen? Dat betekent toch wel dat het gezin hier lange tijd zal blijven. “Zegt nooit nooit, maar we hebben geen verhuisplannen,” besluit Ersilia. “Daarvoor voelt het te fijn en te goed. We zijn hier inderdaad helemaal thuis.”
Bron:
Ajuus Magazine
. Januari/Februari 2009
Door: Mw. Agnes Hofman
Ajuus Magazine. Januari/Februari 2009