SardaHoliday
Vakantiehuizen - Villa's - Appartementen - Autoverhuur
E-mail:
info@sardaholiday.com
tel: +39.3463616887
+39.3466884758
Sardinie Het eiland wordt gekenmerkt door een heuvelachtig binnenland. Het golvende grasland is overdekt met macchia: wilde tijm en rozemarijn, mirte, cactusvijgen en dwergeiken. Voortdurend beschenen door de zon verspreiden deze een heerlijke geur. Het eiland wordt omringd door de Mare Mediterraneo aan de westkant en de Mare Tirreno aan de oostkant. De kleur van het water kent alle schakeringen blauw van azuurblauw, azzurro, tot smaragdgroen, smeraldo. De N131, van Olbia in het noordoosten langs Nuoro naar Cagliari in het zuiden, deelt het eiland in drieën. Halverwege het eiland is namelijk nog een vertakking naar Sassari in het noordwesten. Verder is het eiland goed ontsloten door goedbegaanbare regionale wegen, grotere plaatsen zijn ook per trein bereikbaar. Het eiland is in de loop der eeuwen door vele zeevarende volken overheerst. Door de geïsoleerde ligging van het eiland heeft Sardegna toch een eigen cultuur kunnen behouden. De taal, het Sardisch, wordt als een Italiaanse taal beschouwd (geen dialect!) en is voor de 'vastelander' onverstaanbaar; de taal is het dichtst bij het oorspronkelijke Latijn gebleven. Via een Sardijns online woordenboek kun je hiervan een voorproefje krijgen. Het is op dit kleine eiland een mengelmoes van talen. In Alghero, in de 12e eeuw gesticht door kolonisten uit Valencia en Barcelona, wordt Catalaans gesproken; en op het schiereiland San Pietro in het zuidoosten wordt een Ligurisch dialect gesproken. De oorspronkelijke bevolking trok weg van de kust en trok naar de bergen waar ze schapen gingen houden. Dat doen ze nog steeds. Je treft hier nog steeds grote kuddes aan. Pas op, want zij hebben voorrang op jouw auto. De schapencultuur zie je ook weer terug in de Sardische keuken; weinig vis op het menu (zeker voor een eiland) en veel schapenvlees en kaas (pecorino) en brood. Paardrijden kent een lange traditie op Sardegna; geen rondjes rijden in de manege, maar meer het ruige werk, zonder zadel. Grappig is dat bij vele paardenraces op het vasteland, zoals de Palio van Siena, de jockeys vaak Sarden zijn. Naast de taal zijn ook de Nuraghi kenmerkend voor Sardegna. Deze kegelvormige bouwsels zijn cementloos geconstrueerd van grote opgestapelde blokken basalt. Ze dateren van ongeveer 1500 voor Chr. en zijn gebouwd door een volk waarvan, vreemd genoeg, niets bekend is. Ze hebben geen schrift nagelaten, maar wel zo'n 30.000 nuraghi waarvan er nu nog zo'n 7.000 over zijn. Sommige zijn op zichzelf staande verdedigingstorens, andere vormen onderdeel van een complex met huizen, tempels en graftomben. Je vindt ze vooral ten noorden van Cagliari, rond Barumini, en in de Valle dei Nuraghi in het zuiden bij Sassari. De Costa Smeralda is erg mooi en de authentieke uitstraling wordt er zorgvuldig gecultiveerd maar Porto Cervo met de ontelbare, dure boetieks, nachtclubs en restaurants is toch vooral een speelplaats voor de rijksten der aarde. De meest bekende en drukst bezochte stranden liggen in het Noordoosten aan de bekende Costa Smeralda. Deze Costa is in de jaren vijftig door de Aga Kahn, een multimiljonair met een discutabel verleden, onder handen genomen en in zijn kielzog is de (Italiaanse) jetset hier neergestreken. Naast uitgestrekte zandstranden kent de kust ook stille baaien en grotten. Ben je op zoek naar minder drukke, mooie ongerepte stranden, kun je het beste gaan zoeken (en vinden) in de omgeving van de Golfo di Orosei en het plaatsje Cala Gonone ten oosten van Nuoro. Een leuk plaatsje met prachtige stranden en spectaculaire baaien en grotten. Je kunt hier fantastisch duiken en mooie wandelingen maken. Vertrek dan wel vroeg in de ochtend want tegen de middag is de temperatuur hoog opgelopen; dan moet je zorgen dat je in het water ligt. In het diepe binnenland ligt het ruige Gennargentu-gebergte en het gelijknamige Parco Nazionale del Gennargentu. Het gebergte is uniek als het gaat om zijn ongereptheid en verlatenheid. Dit is één van de mooiste gebieden op het eiland. Op je wandelingen kun je hier adelaars, gieren, wilde katten, en als je geluk hebt moeflons spotten. De authentieke sfeer van het eiland is hier voelbaar. Hier vind je nog volkomen geïsoleerde bergdorpen waarvan de inwoners zichzelf vooral beschouwen als Sarden en niet zozeer als Italianen. Met Italië hebben ze net zo min iets te maken als met bijvoorbeeld Frankrijk. Sardegna is dan ook een autonome regione van de Italiaanse republiek met een zekere mate van bestuurlijke zelfstandigheid. De meest interessante steden zijn Alghero, Nuoro en Cagliari, de hoofdstad van het eiland. Alghero in het Noordwesten aan de Mare Mediterraneo, is een mooi 12e eeuws stadje met smalle steegjes en pleintjes omsloten door oude vestingmuren en vele uitkijktorens die stammen uit de tijd van de Catalaanse overheersing. Ook hier mooie stranden en vergeet vooral niet de nabijgelegen, spectaculaire Grotta Nettuno te bezoeken. Over de zee vanuit de haven te bereiken per boot of over land via de trappen van de Escala Cabirol. In beide gevallen een weliswaar verschillend maar spectaculair panorama. Nuoro verdient een vermelding omdat het zo mooi ligt, tegen de achtergrond van de Monte Ortobene in het Sopramonte gebied. Het stadje heeft een authentieke sfeer die nog niet door toeristen is aangetast. Nuoro vormde de inspiratiebron voor vele schrijvers en beeldhouwers. Het is de geboorteplaats van de schrijfster Grazia Deledda. In 1926 ontving zij de Nobelprijs voor de literatuur voor haar gehele oeuvre waarin de Sardische cultuur centraal staat. Het is dan ook niet vreemd om juist hier het Museo della Vita e delle tradizioni populari Sarde aan te treffen. In dit museum worden alle voorwerpen uit de Sardische cultuur bewaard en tentoongesteld. Hier leer je alles over de oude tradities en gebruiken waar het eiland zo trots op is. De hoofdstad Cagliari tenslotte is met haar 190.000 inwoners de grootste stad. Ook hier vind je overblijfselen van Feniciërs, Cartaghen en natuurlijk Romeinen (Amfitheater). In het Museo Nazionale Archeologico is nog veel te zien van hun nalatenschap, waaronder vele voorwerpen die aangetroffen zijn in de beroemde Nuraghi. Het centrum heeft een enigszins Noord-Afrikaanse uitstraling. Geniet van het mooie uitzicht vanaf de Bastione San Remy of van een wandeling door de hooggelegen middeleeuwse wijk Castello met zijn Romeinse en Pisaanse verdedigingswerken. Het slenteren door de straatjes kan heerlijk zijn maar ook heel vermoeiend. Laat je rijden door Il Treno Turistico. Dit treintje, volgt verschillende routes en brengt je langs alle bezienswaardigheden. Uitrusten van de vermoeienissen kan ook op de mooie zandstranden die zich aan de oostkant van de stad bevinden. Voor de aktievelingen onder ons zijn hier dan ook weer vele watersportmogelijkheden. Sardegna is een schitterend eiland met uitgebreide mogelijkheden voor elke Italië liefhebber. Kunst en cultuur, mooie witte zandstranden met veel vertier of juist heerlijk ongerept, drukke steden en een verlaten, ongerept binnenland waar je kunt wandelen, fietsen of kennis maken met de bevolking. Dit alles is te genieten in de unieke en authentieke sfeer van deze autonome regione.
Vroeger noemde men Sardinië Ichnusa, de legende: De naam Ichnusa is ontleend aan de volgende legende: in den beginne wanneer God alle stukjes van de aarde geschapen had, pas toen schiep Hij Sardinië. Hij zocht in zijn hemelse mand met bouwmaterialen en realiseerde Zich dat Hij niet veel meer had om een eiland te maken. Er waren alleen nog maar wat armetierige stenen over. Het afwachten duurde maar even God besloot het volgende, Hij gooide de mand met stenen leeg in de zee en stampte deze aan met zijn voet. Zo ontstond de vorm van Ichnusa. (Dat in de oudheid voet betekende) God, s werk was nog niet klaar, er was nog niks wat het leven op Ichnusa mogelijk maakte, en daarom verzamelde God alle mooie dingen uit alle landen en continenten bij elkaar en bracht deze samen bovenop de laag stenen die Hij al eerder in de zee had neergelegd. Zo ontstond een prachtig eiland midden in de Middellandse zee, waar alle mooie dingen die over de hele wereld te zien zijn bij elkaar gebracht werden. De naam Sardinië schijnt afgeleid te zijn van Sardus, een schaapherder die uit Afrika kwam om met zijn familie en schaapskudde op Ichnusa te gaan wonen
